Ανοιχτά αύριο τα φαρμακεία στη Θεσσαλονίκη, ανεστάλη η απεργία

 

Αναστέλλουν την απεργία τους οι φαρμακοποιοί της Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα αύριο να λειτουργήσουν κανονικά τα φαρμακεία στην πόλη. 

Όπως δηλώνουν οι φαρμακοποιοί, συνεχίζουν τον αγώνα τους, εξετάζουν όμως διαφορετικούς τρόπους αντίδρασης στα κυβερνητικά μέτρα. Σήμερα το πρωί, πραγματοποίησαν στη Θεσσαλονίκη δυναμική διαμαρτυρία εναντίον του νομοσχεδίου για την υγεία.Συγκεντρώθηκαν περισσότεροι από 1.000 φαρμακοποιοί της Βόρειας Ελλάδας, ενώ μαζί τους συστρατεύτηκαν οι απεργοί γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων και του ΙΚΑ.Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στις 12 το μεσημέρι στο Λευκό Πύργο και πραγματοποίησαν πορεία μέσω της Τσιμισκή μέχρι τα γραφεία των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ) στην Αριστοτέλους, τα οποία κατέλαβαν συμβολικά.

 

 

 




Η συζήτηση γύρω από το πανεπιστημιακό (ή αλλιώς «ακαδημαϊκό») άσυλο επανέρχεται συνεχώς κάθε χρόνο και αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ πολιτικών, ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων χωρίς να δίνεται συγκεκριμένη λύση στο θέμα. Αυτό συμβαίνει, διότι οι αριστερόστροφοι και οι δεξιόστροφοι δεν διαθέτουν  αυτό που αποκαλούμε «κοινό νου» με αποτέλεσμα να υπάρχει μια εσκεμμένη σιωπή και έλλειψη ειλικρίνειας. Θα προσπαθήσω λοιπόν να προσεγγίσω τις σκοτεινές πλευρές αυτού του ζητήματος με όσο μεγαλύτερη αντικειμενική σκοπιά γίνεται.
     Το ακαδημαϊκό άσυλο ρυθμίστηκε από την πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία βρισκόταν στο μεταίχμιο της μετάβασης από τηΔικτατορία στην Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Αυτός ο νόμος – πλαίσιο απαγόρευε την επέμβαση της δημόσιας δύναμης σε ΟΛΟΥΣ τους χώρους χωρίς την άδεια του αρμόδιου οργάνου του πανεπιστημίου. Μετά την μεταρρύθμιση του 2007 από την κυβέρνηση Καραμανλή, ο θεσμός προσανατολίζεται στα σύγχρονα δεδομένα. Καθίσταται σαφές ότι το άσυλο καλύπτει πλέον μόνο τους χώρους στους οποίους υπάρχει εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα και η χάραξη των ορίων για τους χώρους αυτούς ανατίθεται στη σύγκλητο των πανεπιστημίων. Επίσης, διευκρινίζεται και το εξής: Σκοπός του ασύλου είναι να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών μεταξύ των μελών των πανεπιστημιακών κοινοτήτων, να προστατεύει την ελευθερία της σκέψης, της διδασκαλίας, της έρευνας και της άσκησης των καθηκόντων. Τέλος, η διαδικασία άρσης του ασύλου έγινε πιο ευέλικτη. Προβλέφθηκε ότι το Πρυτανικό Συμβούλιο μπορεί να συνέρχεται και αυτεπαγγέλτως, ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται πλέον κατά πλειοψηφία και όχι με ομοφωνία και η φοιτητική συναίνεση για την άρση του ασύλου παύει να υπάρχει. Επέμβαση δημόσιας δύναμης χωρίς την άδεια του αρμόδιου οργάνου επιτρέπεται μόνον εφόσον διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα.Αυτή η ρύθμιση ισχύει μέχρι και σήμερα.
     Το ερώτημα που τίθεται στις μέρες μας είναι αν η θεσμοθετημένη προστασία προσώπων και ιδεών εντός του Πανεπιστημίου έχει μετατραπεί σε άσυλο κάθε είδους παρανομίας και εν τέλει καταπάτησης κάθε έννοιας ακαδημαϊκής ελευθερίας. Η απάντηση είναι «ΝΑΙ». Πλεόν ο οποιοσδήποτε (εκτός ή εντός της ακαδημαϊκής κοινότητας )επικαλούμενος την ελευθερία των επιστημονικών διεργασιών, μπορεί να προβαίνει σε φθορά - καταστροφή των πανεπιστημιακών χώρων ή τους χρησιμοποιεί  σαν άντρο για να προκαλεί βανδαλισμούς ή αδικοπραξίες.  Αυτή η πραγματικότητα ασφαλώς και δεν είναι αποδεκτή από εχέφρονες ανθρώπους. Συμβαίνει όμως, επειδή από τη μια υπάρχει νόμος, ο οποίος ανάγει την ευθύνη απευθείας στο Πρυτανικό Συμβούλιο αλλά δεν εφαρμόζεται, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση τα μέλη του συμβουλίου είναι εκτεθειμένα στη βία των ακραίων οργανωμένων ομάδων (που αυτοαποκαλούνται «φοιτητικές παρατάξεις») και από την άλλη μια απόπειρα πλήρους κατάργησης του ασύλου θα προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις από συγκεκριμένες ομάδες.
     Κατά την άποψή μου (νομίζω και η κοινωνία άρχισε να το σιγοψιθυρίζει...) το άσυλο πρέπει να καταργηθεί οριστικά με τη θέσπιση ενός νέου νόμου κι αυτό όχι γιατί δεν είναι μόνο απαραίτητο αλλά και γιατί στην πράξη λειτουργεί αντιφατικά σε σχέση με τον πραγματικό του ρόλο. Ζούμε στην εποχή του οργασμού της άποψης. Ο καθένας μπορεί να πει και να γράψει ό,τι θέλει χωρίς να του το απαγορεύει κανένας. Ποια είναι αυτή άραγε η “επικίνδυνη” ιδέα η οποία θα διώκονταν και θα έχρηζε προστασίας από το πανεπιστημιακό άσυλο; Ακόμα και οι αντιεξουσιαστές έχουν τις ιστοσελίδες τους και οργανώνονται απέναντι στην εξουσία. Όσο γι’ αυτούς που βλέπουν το πανεπιστημιακό άσυλο ως κοινωνικό (άσυλο του λαού) και ξεστομίζουν  τα σχετικά φληναφήματα περί ανθρωπισμού, οφείλουν να καταλάβουν ότι αυτός που διώκεται ποινικά για οποιοδήποτε αδίκημα, δεν μπορεί να ζητά κοινωνικό άσυλο μέσα στο πανεπιστήμιο καθώς η ελευθερία της σκέψης δεν συνεπάγεται και απαλλαγή από την υπακοή στο Σύνταγμα. Θεωρώ επιτακτική ανάγκη την πλήρη κατάργηση του ασύλου για να μπορεί η Αστυνομία αυτεπαγγέλτως να εισέρχεται στους πανεπιστημιακούς χώρους. Αυτό κάποιοι το θεωρούν «φασιστικό», δεν καταλαβαίνουν όμως ότι η επέμβαση της αστυνομίας δεν σημαίνει αναγκαστικά και περιστολή της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, ιδίως όταν έχουμε ένα στοιχειωδώς δημοκρατικό καθεστώς. Η Αστυνομία προέκυψε ως ένας θεσμός αυτοοργάνωσης και αυτοπροστασίας της κοινωνίας και αποτελεί όργανο της Δημοκρατίας και πολλές φορές η παρουσία της είναι αναγκαία ακριβώς για να διαφυλαχθούν οι ιδέες αυτές.
     Ας ελπίσουμε σύντομα η Κυβέρνηση, η οποία προτιμά να κρατά κλειστά τα  χαρτιά της, να επιληφθεί του θέματος. Οψόμεθα. Το μέλλον είναι άδηλο.
    ΜΠΑΞΕΒΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ
                        Φοιτητής της Φιλολογίας στο Α.Π.Θ

 

 

 

 
 

Σημείωση blog: Διαβάσαμε με προσοχή τις θέσεις του κ. Μπόλαρη( σοβαρού και έντιμου κατά τα άλλα πολιτικού). Τέτοια συγκαλυμμένη υποτέλεια, τέτοια ωραία λόγια κενού περιεχομένου και  τέτοιο....σπατουλάρισμα στην κυβερνητική πολιτική που εφαρμόζει χειροπέδες στους αγρότες συνδικαλιστές των Σερρών ( από κει είσαι κύριε Μάρκο μας και ξέρεις ότι οι άνθρωποι δεν έχουν να φάνεεεε) δεν ξαναείδαμε. Καλά τα λόγια αλλά δεν τρώγονται άμεσα κ. Μπόλαρη. Και ο κόσμος πεινάει. Πώς το γράφετε εκεί; "υπερβάλλουσες ενέργειες  στον Προμαχώνα". Ενώ όταν ήταν κυβέρνηση η ΝΔ και γινόταν τα ίδια, εσείς τι κάνατε; Όταν ο πρωθυπουργός, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ήταν στο λιμάνι του Πειραιά και φώναζε ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και την έλευση της COSCO, που τώρα είναι προνομιακός σας συνομιλητής, τότε τι κάνατε κύριε Μάρκο μας;Παράκληση προς τους πολυπληθείς ψηφοφόρους. Μπορείτε να μας πείτε αν σας καλύπτει η δήλωση του κ.Μπόλαρη; Διαβάστε την ανακοίνωσή του.

Σε μια περίοδο σημαντικών αλλαγών που προωθούνται στην Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την σταδιακή αποδέσμευση της παραγωγής από τις επιδοτήσεις, η πρόκληση για την χώρα μας  και ιδιαίτερα τον αγροτικό κόσμο είναι η αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής στην κατεύθυνση  που θα αναδεικνύουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου , ιδιαίτερα μάλιστα η αξιοποίηση του αγροδιατροφικού πλεονεκτήματος.
Η αύξηση της ανταγωνιστικότητας του αγροτικού τομέα
συνδέεται με τον ριζικό επαναπροσανατολισμό της παραγωγής με προϊόντα ποιóτητας, πιστοποιημένα , καινοτόμα , ασφαλή για τη δημόσια υγεία που δεν θα αφήνουν το παραμικρό περιθώριο ενοχοποίησης για διατροφική κρίση και θα ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σύγχρονου καταναλωτή, άρα προϊόντα που κατακτούν θέση στην ευρωπαϊκή αγορά λόγω της ποιότητάς τους  και πετυχαίνουν αντίστοιχες τιμές. .
Σ΄ αυτή τη κρίσιμη στιγμή  για τους αγρότες και την ελληνική περιφέρεια η Κυβέρνηση   παρεμβαίνει στην Κεντρική Μακεδονία , όπως εξειδίκευσε στην πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με μια σειρά μέτρων και προωθεί δράσεις για μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του αγροτικού ζητήματος στη λογική της αύξησης της ανταγωνιστικότητας  της εξωστρέφειας και της αύξησης του αγροτικού εισοδήματος μέσα από την ποιοτική αναβάθμιση του προϊόντος.
Ο Υπουργός κ. Κώστας Σκανδαλίδης περιέγραψε τα πρώτα βήματα για να καταστεί η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας σε Κέντρο Αγροτικής Ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει πως με τη στροφή στην επεξεργασμένη και ολοκληρωμένη αγροτική παραγωγή, με βάση την ποιότητα την καινοτομία και το σεβασμό στους φυσικούς πόρους,  μπορούμε να προσδοκούμε ένα νέο ξεκίνημα για την αγροτική οικονομία:
   α) Το «Καλάθι των Προϊόντων» της Κεντρικής Μακεδονίας, επώνυμων και ποιοτικών,
    β)η δημιουργία διαμετακομιστικού κέντρου της αγροτικής παραγωγής,        
    γ)του Κέντρου αγροτικής Τεχνολογίας και Έρευνας,
    δ) του Δημοπρατηρίου αγροτικών προϊόντων και
    ε) η συνεργασία με άλλες χώρες (Ισραήλ) για τη μεταφορά τεχνογνωσίας και καινοτομίας στον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα,
είναι η απάντηση στην πρόκληση της σημερινής συγκυρίας. Για να πετύχουμε τους στόχους μας αλλάζουμε νοοτροπία, και στοχεύουμε στη διείσδυση του επώνυμου ελληνικού αγροτικού προϊόντος στις ξένες αγορές με τιμές που θα διασφαλίζουν το εισόδημα των αγροτών.
Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική παρέχει τη δυνατότητα για διαφοροποίηση, κατά περιοχές, της αγροτικής πολιτικής. Οι τοπικές και παραδοσιακές καλλιέργειες της Μακεδονίας μπορούν να καλύψουν με την ποιότητά τους, τη γεύση τους, την οργανοληπτική και αγρονομική τους σύνθεση, τις σύγχρονες διατροφικές ανάγκες. Χρειάζεται όμως να στραφούμε σε μια πολύμορφη γεωργία που θα ενσωματώνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου. Η δυναμική ανάδειξη του συγκριτικού πλεονεκτήματος των ελληνικών αγροτικών προϊόντων στη διεθνή αγορά θα πρέπει να βασισθεί στην ποιότητα, στον καινοτομικό τους χαρακτήρα.
Οι προκλήσεις των ξένων αγορών που επιζητούν το ασφαλές, ποιοτικό, πιστοποιημένο, με ονομασία προέλευσης προϊόν υποδεικνύουν τα περιθώρια άσκησης μιας νέας πολιτικής, αυτήν που επεξεργάζεται και προωθεί η Κυβέρνηση, με τον παράλληλο εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία των Αγροτικών Συνεταιρισμών. Προχωρούμε  στην κατεύθυνση αυτή απορρίπτοντας τη μίζερη διαχειριστική λογική που μας οδήγησε στην κρίση του αγροτικού τομέα.
Γιαυτό δηλώσεις, όπως αυτές που διατυπώθηκαν πρόσφατα με ευκαιρία τις κινητοποιήσεις των αγροτών από τον Περιφερειάρχη κ. Π. Ψωμιάδη, αποκαλύπτουν έλλειψη επίγνωσης των πραγματικών προβλημάτων της αγροτικής παραγωγής, κινούνται στη  καταστροφική λογική «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» ! Συνάδουν σε μια θλιβερή πολιτική  που με τις πρακτικές της οδήγησε τη χώρα σε χρεοκοπία.
Ούτε μπορούν να αποτελούν άλλοθι, για να παραμερίσουν την πραγματική διάσταση του προβλήματος της αγροτικής παραγωγής, οι υπερβάλλουσες ενέργειες  στον Προμαχώνα. Είναι σαφές πώς άλλο ανοιχτά τα σύνορα στον Προμαχώνα για την  εξασφάλιση της ελεύθερης διακίνησης ανθρώπων , οχημάτων, αγαθών , άλλο η διαμαρτυρία των αγροτών με νόμιμη παράταξη των οχημάτων εκατέρωθεν του δρόμου κι άλλο οι υπερβολές με συλλήψεις και χειροπέδες. 
Το κρίσιμο σήμερα για τους αγρότες και την περιφέρεια της χώρας είναι ότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης  παρεμβαίνει με σχέδιο  για την αγροτική παραγωγή , εστιάζεται στην υλοποίηση τολμηρών μεταρρυθμίσεων  στον τομέα της αγροδιατροφής και απευθύνεται στο νέο αγροτικό κόσμο, που με την επαγγελματική του κατάρτιση και κοινωνική του καταξίωση  θα ανταποκριθεί στις επιτακτικές προκλήσεις του σήμερα.